20 februari 2013: Oftewel evaluatie van mijn vakantie.
Normaal pompt een hart tweederde van wat er in een hartslag aan bloed binnenkomt er weer uit. Mijn hartpompfuktie van begin december was 43%. Gevolg: 'hartfalen' oftewel VERMOEIDHEID met hoofdletters. De immunotherapie tast mijn hartspier aan is de constatering. Twee maanden therapiestop is het besluit van de geleerden. Begin februari zal een volgend hartpompfunktie-onderzoek uitwijzen of en hoeveel mijn hart van deze pauze herstelt. Je vermoeid voelen is iets anders dan vermoeid ZIJN. Ik kan nu terugkijken en zeggen: 'Tjonge, wat was ik vermoeid!' Maar in december ervaarde ik alleen maar weinig conditie en een slecht humeur. Maar MOE?, nee, niet ervaren. Toch was iets in mij wel ff blij met het ff helemaal niks hoeven. Therapiepauze heb ik dan ook vervangen door het woord: vakantie. Vakantie! Dat klinkt beter. De chinezen zeggen: Probeer een glimlach, op den duur slaat het naar binnen. Vakantie was het optrekken van mijn mondhoeken.
Blij met vakantie, ook om ruimte te nemen voor 'verwerking'. En eerlijk is eerlijk, ik had geen idee wat er komen zou. Mijn bord is bijna leeg en ik ben best tevreden over het verloop. Toch oordeelt de bedrijfarts in zijn advies: "Client benadert haar eigen ziekte heel klinisch. Medisch psycholoog ter overweging meegegeven."
Diezelfde bedrijfsarts in datzelfde evaluatiebericht -in december- schrijft echter ook: "Half januari zal ik beoordelen of client überhaupt terug kan keren in haar oorspronkelijke funktie." WAT!!! lees ik hier! Maar hier heeft de beste man het niet over gehad met mij. Weer ontploft er een bom en hij lijkt heel mijn toekomst mee te nemen. Dit is dus óók 'verwerking'... Nooit bij de wet poortwachter stilgestaan. Ik krijg bemoediging van mijn leidinggevende. "De wet eist dat we na een jaar ziekteverzuim het MOMENT evalueren. Er is echter ook geen aanwijzing dat je NIET in je oude funktie terug kan keren, dus we gaan er gewoon vanuit dat het herstel iets langer duurt." En: 'Nee, we hebben je plek ook niet opgevuld.' Die laatste woorden klinken weer heerlijk, geruststellend!
Nu we een aantal weken verder zijn ben ik zelf ook genuanceerder gaan kijken. Ik houd ontzettend van vooral het oplossen van problemen binnen mijn werk, maar om je aan iets vast te klampen tegen beperkingen in vind ook ik niet wijs. Ik merk dat het bijbelverhaal van Jozef mijn gedachten verruimen. Ik wil mij niet op één lijn met hem trekken, maar leer wel van hem. Als hij niet verkocht was door zijn broers en als hij niet in de gevangenis terecht was gekomen, (terwijl hem geen blaam trof!) had hij geen onderkoning geworden. De wet poortwachter gebied dat spoor 2 tevens wordt ingezet. Spoor 2 kan leiden naar ander werk binnen of zelfs buiten de organisatie. Zou ik in december concentratiekamp gedachten ontplooien bij het horen van 'spoor 2', nu kan ik kijken in de vorm van 'nieuwe en wellicht beter passende uitdaging'. Het verhaal vertelt dat Jozef in elke situatie zijn uiterste best doen om goed werk te verrichten. Ik vind het wel spannend want wat als ik administratie moet gaan doen. Toch wil ik kiezen voor diezelfde houding van Jozef.
Last but NOT least was ik blij dat het in mijn vakantie ook kerstvakantie werd.
Rationeel weet ik dat onzekerheid over mijn gezondheid mijn metgezel zal blijven. De invloed van de Herseptin op mijn hartspier vind ik ook niet bemoedigend.
Deze Kerstvakantie met het hele gezin een last-minute weekend in Duinrell geweest. Alles lekker van mij af laten glijden in hét glijbanen-zwembad van Nederland.Van het opkrullen van mijn mondhoeken.... naar een vette glimlach! De cycloon, de flits, de x-treme: De kinderen hebben genoten en ik? Ik heb genoten van hun (en heb zelf ook lekker alle glijbanen gehad.) SUPER.
Inmiddels is twee weken geleden mijn hartpompfunktie weer bepaald en heb ik vorige week de uitslag gekregen: 44% .... Conclusie van Judith: Een stijging van 1% in twee maanden is niet veel.
Judith vroeg zich nog af wat ik versta onder 'vakantie houden'. Nou, gewoon, alleen het hoognodige uitvoeren, maar wel veel fietsen om zo aan mijn conditie te werken. Het mannenhuishouden moet nog maar ff aanhouden. Ik houd dat wel uit. Ik geniet er ook van. Maar wennen zal het wel nooit, is ook mijn conclusie.
Volgende week ga ik naar de cardioloog. Van hem hoop ik meer details omtrent mijn hartpompfunktie te horen. Hopelijk is het geen blijvende schade, hopelijk heeft hij tips om het herstel te kunnen versnellen En hopelijk kan ik toch de resterende kuren Herseptin vervolgen.
Wordt vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten