Borst voelt heel bobbelig en lymphevaten voelen als metaalkabels. Volgens oncoloog Kerkhofs moet je de tumor zien als een tomaat en heeft de eerste chemo die tomaat uit zijn raamwerk gesmeten: nu hebben we ''smashed tomato''. Het is de taak van de rest van de kuren om deze rommel op te ruimen... Ik kijk naar mijn borst en zie daar verbazend genoeg inderdaad enige overeenkomst in: rond, rood met klein steeltje... Wel een lievelingsingredient van mij: gebakken tomaat of voor deze ene keer: smashed tomato!
Omdat in het lab is aangetoond dat mijn tumor gevoelig is voor immunotherapie zal mijn kuur aangepast worden. Geen 2x3 kuren maar 2x4 kuren = 8 kuren in totaal voordat geopereerd wordt. Voor nu geen VEC maar AC-kuur en de laatste 4 kuren bevatten taxotere met herseptin. Herseptin is een antistof die gericht is op het afweersysteem. Het hecht zich aan de kankercel zodat deze niet meer gestimuleert wordt om zich te delen. Tevens zal mijn lichaam de kankercel met herseptin beter zien als lichaamsvreemd en zich meer inzetten om deze op te ruimen... Klinkt allemaal geweldig, maar ook hieraan zit een prijskaartje: Herseptin gaat ook op je hartspier zitten waardoor de pompfunktie negatief beinvloed kan worden. Nog een leuk detail: het is gemaakt van eiwitten van ratten en muizen, zal dit OOK mijn lievelingsdelicatesse worden: smashed rat...euh...????......
VEC en AC ontlopen elkaar niet veel. Ik hoef geen neulasta (de vrachtwagen-voelende-beenmerg-aanjager) , maar de voorbereiding qua batterij aan pillen zijn hetzelfde. Ook de bijwerkingen verliepen volgens plan: ik voel mij als een chemische verwerkfabriek. Het borrelt en bubbelt, maar uiteindelijk loopt het niet door. De lucht om mij heen ruikt chemisch. Ik boer, ik wind, ik STINK! Ik word er zelf onpasselijk van. Hier helpen geen misselijkheidsmedicijnen tegen. Niet recht in iemands gezicht praten Gees! Ik richt mij op mijn buitenkant, dat helpt en geeft ook nog erg leuke reakties! Weet je Gees, vertelt mijn collega van werk. In Wemeldingen zit een schoonheidsspecialiste die van die visjes heeft die aan je voeten knagen. Nu er kwam een mw die de dag daarvoor een chemokuur had ontvangen en weet je Gees: de volgende dag waren alle visjes uit de bak dood. Hoera, het klopt, wat ik voel: dat lucht op!
 |
| "I feel rotten" Marius van Dokkum |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten