Hoofdzaak of bijzaak?
Twee weken na de eerste chemo is de grote haaruitval begonnen. Gister en eergister er een
foto van laten maken. Mijn koppie verandert snel in een
steeds kortere
en dunnere bos stro: a la vrouw van 100 jaar. Het is ook al te merken op de
fiets, koeler -lees: veeeeeel koeler.
Ik ben dinsdag met mijn boezemlady's
naar de pruikendame geweest, want: laat
het allemaal maar gewoon met je
gebeuren en over je heen komen......
heeeeerlijk was dat: wat een
worsteling!!!! En dan de pruike-zakelijke-dame:
die alles wat ik uitte in
het negatieve zette: O, nee, hoor, iedereen heeft
er moeite mee, maar
iedereen neemt toch een pruik! Pruik passen?, o, nee, je
komt alleen om je
hoofd op te meten en uit een boek wat modellen te kiezen,
O, nee, je bent
wel een zomertype maar je moet toch een warme kleur pruik
nemen omdat je
door de chemo toch steeds geler gaat zien, O, nee, lang haar
wordt alleen
maar lelijk en schuurt, sommige mensen doneren hun haar, maar
ik zie het al
dat is bij jouw geen optie meer, je haar is al helemaal dood
(nb die nacht
begon de grote uittocht en sindsdien strooi ik driftig met
mijn dna. Ik houd
mij voor dat ik in ieder geval deze hele zomer mijn benen
niet hoef te
scheren, mooi toch?! zou mijn bikinilijn ook meedoen?.. als..
dan toch...?).
Gelukkig werden mijn boezemlady's ook steeds verontwaardigder
en zowaar de
pruikedame bood aan koffie te halen. "Gees, we kunnen ook
gewoon weggaan,
rijden we naar een ander in verwegiestan" Maar ook bij de
pruikedame deed de
koffie wonderen: ik geloof dat ik wel weet wat je staat,
ik bestel gewoon
een heleboel en dan komt het goed!.....
3 dagen later vrijdag na
sluitingstijd met Ronald wezen passen: 1e pruik,
sluik haar, model gooi's
matras: not me. 2e pruik, sluik haar, high-lights,
model nog meer gooi's
matras: not me. Tja dan hoeven we de rest eigenlijk
niet meer te passen,
want euh..... o, deze is nog anders, maar wel heel
anders... een hennatint
die ik vroeger wel eens gebruikte, springerig - zij
noemt het krul(?) - ik
kijk in de spiegel en denk: o, dít is een verbetering
met het stro wat er nu
op zit!...???? echt, denk ik dat... Ik kijk opzij:
Ronald knikt! De
pruikedame ziet het ook: "Nu weet ik echt wat je wil, ja
het is toch
handiger als je eigen man mee is in plaats van een horde
vriendinnen,... die
allemaal een mening hebben". (die eigenlijk allemaal
hetzelfde zeiden...)
"Ik ga in deze lijn nog van alles bestellen, dan kun je
beter kiezen."Wordt
vervolgd........
Ik heb gekozen:
Het is een collectie geworden:
- 1 pruik: toch die éne,
- 3 monniksrondjes: blond - bruin - kastanjerood. Samen met mijn collectie: gescoorde, gekregen, eigengemaakte (waarvan ik alleen ontvanger ben)!!!! kortom zeer dierbare hoofddeksels, helemaal af!
- ÉN een geschoren ei: die is van mijzelf, puur natuur, ff wennen, maar nog best mooi rond, nee, het valt wel mee. Gaat in de toekomst ook meedoen in de collectie: hoe presenteer ik mij vandaag?!
Favoriet? Blonde monnikskapsel met muts: eindelijk kan ik een keer voor blonde muts door!
Laatste hoofdzaak: ODE aan haar:
Haaruitval viel zakelijk goed te beredeneren, maar met het vallen van de haren, kwam toch een gevoel van schaamte en ongewild nudisme over mij heen. Ik heb mij al eerder verbaasd over de kracht van het uitgesproken woord. Want bij het uitspreken komen die gevoellens letterlijk los en verdwijnen met je woorden je mond uit. Verbazend.
Wat is eigen haar toch FANTASTISCH!!!! Niet te warm, niet te koud, wappert in de wind, valt vanzelf weer goed. Kan elke beweging aan! Want voor alle neppers is een goeie kukident-uitvinding toch echt nog een aanbeveling! En de pruik? nu: KOUD! als het koud is en ik verwacht heet in de zomer....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten