Instekend op open eindverslag van vorige kuur: Judith mijn punten 1. wens voor mri en 2. chirurgen-ping-pong nog nagemaild. Beide werden met begrip ontvangen.
Borst:
Ik vertel maar direkt de uitslag van de MRI: tumor goed geslonken!, alle aanwezige chirurgen zijn het erover eens: er zou zelfs nu al veilig geopereerd kunnen worden, wel wordt er in mijn andere borst ook ''iets'' gezien, lijkt wel goedaardig. Een blik op Ronald en ik zie zijn goedkeuring: indien niet goed, dan ook radikaal en voor langste toekomstperspektief kiezen. Ik grap dat buitenboord-silicone-neppers dan wel heel weing grip hebben en na rennen mogelijk op mijn rug hangen. Later grappen we als meiden (Hanneke, Judith en ik) door: Han doet bewegingen voor en ik raad waar mijn polimeer-peer dan uit''hangt''. Ikzelf zie wel weer voordelen. Zo kan ik wél weer kiezen voor mooi prammende staanders ipv de vergane glorie van nu, zeg maar: "voorbeeldhanger" die nu nog in de planning over blijft :>(. Judith doet er nog een schepje bovenop: Wat dacht je van een collectie! Net als jouw pruiken: kleintje silicone-kipfilee's voor de sport, iets groter voor de bikini, maar nog wel handig voor strand en zwemmen en een plofkip-filee voor de show en aandacht-kleding.....:>). Dat, samen met de prammende vorm, begint nog aanlokkelijk te klinken?
Helaas? een welwillende radiologe biedt aan die middag nog een echo-evt met punktie- te maken: Mijn in overvloed nog aanwezige borstklierweefsel vertoont onder invloed van de chemo overgangsverschijnselen: niks aan de hand, mevrouw, "klierend klierweefsel" is haar letterlijke oordeel. Ja, dát begrip ken ik.....is dat aan het begin van mijn blog ook al niet eens voorbijgekomen? Toch ben ik blij, omdat het nu háár woorden zijn en niet míjn verdenking. Doei, aanlokkelijk nep Pamela Anderson figuur!
Operatieplanning: de week van 7 augustus. Dit is niet mijn sterkste kant en toch ervaar ik rust. Wie opereert? Ik weet het nog niet en ook dit zorgt niet meer voor onrust.
O,ja en die 7 kg extra, waardoor ik mij zo naar voelde, met supernare sop-smaak in mijn mond als bonus. Extra kilo's, waarvan ik er in 1 nacht 3 van kwijtraakte, mij daarna weer lekkerder in mijn vel ging voelen en waarvan er nu nog +2 kg over zijn. Tja......? er sudderde iets ''probabely" en die breuk heeft het toen ook niet bevorderd.... Ik geniet maar gewoon van het kwijtraken van het opgeplofte gevoel maar vooral de sop-smaak is een feest om achterwege te mogen laten! Zo is het extra genieten van de uitslag van de mri!!!!!!
Bovenarm:
Vorige week ben ik begonnen met fysiotherapie. Zij komt aan huis! 3x per week, ziet mijn mega-motivatie en biedt zelfs 4x aan! Tenminste hoop ik dat het mijn mega-motivatie is, anyway: ik ben blij! Ze is ook erg positief over mijn ontspannen spieren: ik ben niet verkrampt en over de beweging die nog in schouder zit: ''frozen shoulder'' vaak veel erger. Mijn geheim? Ik heb mijn arm als een slappe "cva"-arm met mijn bewegingen mee laten bungelen ipv hem strak langs mijn lijf te houden. Ik op mijn beurt ben weer tevreden over de vorderingen die ik binnen 3x fysio zie.
Chirurg vandaag ook tevreden over beweging, bot al beetje aan elkaar: ik mag zelfs iets meer. Maar auto rijden nog voor het eind van de kindervakantie zit er niet in. Echt niet?..... Blijf ik echt gekluisterd aan huis? geen stranddagje? Ik heb wel een drive. Wat zeg ik: een waslijst aan drive's! Eva-andere kids- komende ok, huishouden!... Huishouden??? Oké, het is veel voor Ronald, maar toch ook wel weer lekker. Nou, vooruit, een beetje huishouden dan.
We zullen zien, wat drive's uit kunnen werken. Al is het het laatste weekend voor ok, dat ik zelf met de kids wat kan ondernemen......!?
Over drie weken controle X-foto.
Blij:
- Gezinsinkijk: Ik kan mijn gezin en huishouden niet of onvoldoende zelf doen. Kan nog geen aardappel schillen, geen boterham snijden, luier verschonen lukt alleen als Eva stil ligt... Dat wat ik wel kan, vb was ophangen of opvouwen, zelf wassen en kleden op BH-sluiting na, duurt 5x zo lang, dus bezig blijf ik wel. Denk er ook aan dat ik geen auto nog fiets kan rijden dus ff een boodschapJE kost ... tijd!
Eva heeft inmiddels feilloos door dat ik haar niet kan verzorgen en steekt een figuurlijke tong naar mij uit als ik haar verbaal corrigeer. Geef de twee=nee eens ongelijk. Ze heeft ook feilloos door dat haar grote broers en zus eigenlijk geen papa en mama zijn, dus kont weer in de krib. Blijft over: Sarah!, als je die knijpt of aan haar haren trekt dan doet ze precies wat Eva wil. Sarah moet dus mee naar buiten, samen spelen? Ik kijk toch een beetje leidzaam toe met lijden in mijn hart sla ik op en probeer door knuffelsessies met Sarah iets te compenseren, zucht!
- Invulling van de tekorten: De overheid heeft na weken en herhaaldelijk kwijtraken van papieren gereageerd: ik kom in aanmerking voor huishoudelijke zorg met aanvulling voor Eva.12 uur in de week. Dit kan echter alleen in hap snap momenten gegeven en niet aansluitend. Dus Eva klim aub in de paal van de zitzak als de het zorgmoment daar is. En ook poepen: op de wc: wat ben je toch een grote meid! maar wel graag op afspraak.
Ik ben megablij: boezemlady's draaien overuren, maar hulpaanbod van schoolmoeders is ook overweldigend....en zelfs de vakantie door! met heerlijke overnachtingen/vakantiemomenten voor ze......(stil en dankbaar kijk ik toe)
Maar toch.... Gelukkig werd ik geattendeerd op de Nederlandse Patienten Vereniging: een chr vrijwilligersorganisatie. Ruim binnen een week was de eerste vrijwilliger aan huis: de hele ochtend. Eva THUIS!!!!! En van nu tot aan het eind van de schoolvakantie: 1 hele dag in de week, iemand in huis voor Eva - en die wil ook wel ff helpen met hap en snap dienstjes in de huishouding. Daar kan ik de aardappelen wél op africhten! Het was zo geregeld gaf de coordinator van de npv aan. (npv-coordinator en ik zijn stil en verwonderd)
Zelfs Ronald krijgt hulp aangeboden voor de schuur, want zijn aandeel in huis is ineens ook tot bijna 100% gestegen. Tweede wonder voor mij: hij heeft de hulp aanvaard en is hier nu zelfs mega-blij mee:) Boaz zijn studeerplek voordat Calvijn begint zie ik weer hoopvol tegemoed. (beide hebben we onze eigen stilte en verwondering)
Wordt ook zelf door mijn hele ziekteproces zeer bemoedigd door Joni Eareckson - als tiener in ondiep water gedoken en totaal verlamd aan benen
en handen. Haar visie op haar lijden spreekt mij ontzettend aan. Joni was
bij hour of power 30 okt 2011 en ik was zeer geraakt door haar toespraak toen.
Ik heb dit later mogen zien als God's voorbereiding op mijn moeilijke tijd die
komen ging. Nu trof mij van het weekend, haar uitleg van psalm 37:4 in het
magazine Vrij Zijn, van het Bevrijdingspastoraat. NB bevrijdingspastoraat stelt
niet als doel om instant te bevrijden maar legt haar prioriteit op het
herstellen van de intieme relatie met onze God en Vader.
Psalm 37:4 Verlustig u in de HERE; dan zal Hij u
geven de wensen van uw hart.
Na een zoektocht voor genezing had Joni besloten om zich te verdiepen in wie de
Heer is en daar ook van te genieten. Zij begon meer in de Bijbel te lezen en meer te bidden, en zij vroeg God
om zichzelf aan haar te openbaren. Zij vroeg Hem om haar Zijn hart te laten
zien, haar Zijn bewogenheid te geven voor mensen die verloren zijn, haar te
behoeden voor verleiding en haar te helpen om een betere getuige te zijn. In de
loop van die ontdekkingstocht vulde zij zichzelf volledig met God. Zij stelde
zichzelf ten doel haar geluk eenvoudigweg te zoeken in Hem, zonder in haar
achterhoofd nog wat verlangens waarvan zij hoopte dat Hij ze zou vervullen als
zij zich eenmaal concentreerde op Hem. Zij hield haar verlangens en wensen
stevig onder de duim en koos er in plaats daarvan telkens voor om zich te
richten op God, om simpelweg te genieten van het feit dat de Heer....de Heer is!
En God gaf haar de wensen van haar hart. Want omdat zij haar geluk in God zocht,
gaf ze Hem gelegenheid om haar lijstje met verlangers op wonderbaarlijke wijze
te vervangen door het Zijne. Zijn verlangens werden haar verlangens. En wat zijn
Zijn verlangens? Dat het evangelie verkondigd wordt, dat Zijn Koninkrijk baan
breekt, dat de aarde opnieuw Zijn eigendom zal zijn, dat verlorenen gered worden
en dat Zijn heerlijkheid zichtbaar wordt.
Jullie kunnen het volledige artikel op internet
vinden bij bevrijdingspastoraat, magazine juni 2012.
Ook hour of power valt terug te kijken. Ik vermeld
dit voor de snuffelaars onder ons. - ikzelf houd altijd erg van (op zijn minst)
bronvermelding
Die lieve Judith oordeelt dat mijn positieve instelling ervoor zorgt dat ik de bijwerkingen van de chemo tot een minimum reduceer. Ik kan niet om de volgende aanvulling én herhaling heen: door zoveel positieve steun in woorden én daden, kun je niet anders dan blij worden (en natuurlijk: stil... en dankbaar!).
Op mijn blog blijkt een reaktie-mogelijkheid te zitten. Superblij en digitaal! ook nog eens helemaal mijn ding! Ik heb getracht reaktie te geven, maar vind dit via mijn blog te persoonlijk. Nu blijken anonieme mailtjes niet onzichtbaar voor blog beantwoord te kunnen worden. Hierbij nodig ik daarom ieder uit om mij via mijn G-mail account te mailen. Persoonlijk, anoniem én kan ik ook mijn blijdschap weer ventileren:>)
geeskeblog@gmail.com
Helaas ben ik zelf geen kaartentype, zou wel reaktie willen geven op ook die blijk van medeleven en steun. Ik koester de kaarten zeker! Toch nodig ik ook jullie uit: al is het alleen maar een leeg mailtje mét mailadres: welkom in mijn digiwereld!
Alleen mijn tante Annie zal een uitzondering vormen. Haar hele leven wordt gekenmerkt of beter gezegd: Míjn hele leven wordt gekenmerkt door haar nooit aflatende stroom van kaarten! Ik heb mijn wil erop gezet om haar te schrijven, ook al weet ik dat ik nooit bij haar inzet in de buurt zal kunnen komen.
Conclusie:
Hier schrijft een blij en dankbaar persoon, die heeel veel zegen ervaart en daar heeeel veel van geniet.. . Zelfs zoveel dat ik kan zeggen dat de zorgen van morgen, niet opwegen tegen de zegen van nu!!!
